Stosując 10 prostych zasad, zadbasz o swoje zdrowie seksualne

1. Odżywiaj się systematycznie i racjonalnie

• Jedz regularnie, niewielkie, zdrowe posiłki od 4 do 5 razy dziennie
• Jedz dużo warzyw, zwłaszcza surowych, owoców (z ograniczeniem tych bardzo bogatych w cukier), białka (nabiał, białe chude mięso, ryby - zwłaszcza morskie), oliwy z oliwek. Nie przesadzaj z makaronami i chlebem. Kupuj pieczywo z jak najmniej przetworzonej, czyli gruboziarnistej mąki, a także grube, nieoczyszczane kasze i ryż
• Unikaj słodyczy, gotowych przetworów (np. zup w proszku, konserw), wędlin peklowanych w saletrze, margaryny, wszelkich barwników oraz innych chemicznych ulepszaczy smaku i konserwantów
• Ogranicz do minimum spożywanie cukru i soli, a w zamian stosuj dużo naturalnych przypraw ziołowych
• Unikaj używek: papierosów, narkotyków (także tzw. „miękkich” jak marihuana), kawy. Najlepiej wyklucz je z życia! Ograniczaj spożycie alkoholu!

2. Bądź aktywny fizycznie

Jeśli jesteś zdrowy i nie przekroczyłeś 65. roku życia, wybierz przynajmniej jedną z aktywności fizycznych:

• Ćwicz średnio intensywnie przez minimum pół godziny 5 razy w tygodniu.
• Ćwicz intensywnie przez minimum 20 minut 3 razy w tygodniu.
• Łącz ćwiczenia o umiarkowanej i dużej intensywności (np. szybki 30-minutowy spacer 2 razy w tygodniu + 20-minutowy jogging 2 razy w tygodniu).
• Dodatkowo uprawiaj ćwiczenia fizyczne wzmacniające mięśnie przynajmniej 2 razy w tygodniu.
• W starszym wieku (>65) wskazane jest naturalnie kontynuowanie wcześniej praktykowanej aktywności fizycznej, o natężeniu dostosowanym do wydolności organizmu. Dla osób wcześniej niepodejmujących takiej aktywności, rozpoczęcie aktywności sportowej powinno być bardzo ostrożne i odbywać się pod opieką profesjonalisty (np. fizjoterapeuta).

3. Dbaj o swoje zdrowie psychiczne

• Prowadź regularny tryb życia.
• Zapewnij sobie weekendy wolne od pracy (i myślenia o niej!).
• Przynajmniej 2 razy w roku weź urlop - minimum dwu-, a najlepiej choć raz trzytygodniowy.

4. Pamiętaj o badaniach okresowych

Mężczyzna po 40. roku życia powinien regularnie, raz w roku, poddawać się rutynowym badaniom lekarskim (lekarz podstawowej opieki, urolog, ewentualnie - w zależności od potrzeby – np. kardiolog, diabetolog) i wykonywać badania dodatkowe, takie jak: pomiar ciśnienia tętniczego, poziomu cukru, cholesterolu itp.

5. Nie bój się lekarza

Jeżeli zaobserwujesz u siebie jakiekolwiek zaburzenia seksualne, potraktuj je jak każdą inną chorobę. Skoro idziesz do kardiologa z bólem serca, do gastrologa z bólem brzucha czy do stomatologa z bólem zęba, to w przypadku zaburzeń utrudniających współżycie seksualne zgłoś się do seksuologa. Lekarz seksuolog to nie tylko specjalista z zakresu medycyny - posiada także wiedzę z zakresu psychologii, problemów partnerskich.

6. Nie zwlekaj z wizytą u lekarza

Zaburzenia seksualne mogą być objawem innych poważnych chorób. Miej świadomość, że zaburzenia seksualne powodują spadek poczucia własnej wartości, problemy psychiczne, społeczne, pogorszenie relacji w związku partnerskim.

7. Bądź szczery w rozmowie z lekarzem

Otwarta rozmowa z pacjentem decyduje w trzech czwartych o właściwym rozpoznaniu i zastosowaniu odpowiedniej terapii. Lekarz musi poznać szczegóły, dlatego nie zdziw się, jeśli usłyszysz pytania o sprawy bardzo intymne. Zebrany przez lekarza wywiad i komplet wyników zleconych badań pozwolą wybrać optymalną w twoim przypadku metodę leczenia, dostosowaną do stanu twojego zdrowia oraz charakteru twojego związku partnerskiego.

8. Pamiętaj: to można wyleczyć!

Współczesna medycyna opracowała skuteczne metody leczenia większości zaburzeń seksualnych (np. ponad 90-procentowa skuteczność leczenia zaburzeń erekcji). Nie licz na to, że problem sam ustąpi. Opóźnianie rozpoczęcia terapii może negatywnie wpływać na jej ostateczny efekt i przyczyniać się do powstawania trudno odwracalnych konfliktów w związku. Im szybciej, tym lepiej.

9. Nie bądź egoistą i rozmawiaj ze swoją partnerką

Pamiętaj, że twoje problemy ze zdrowiem seksualnym nie dotyczą wyłącznie ciebie, ale również twojej partnerki. To właśnie osoba, z którą dzielisz życie ponosi skutki twoich zaburzeń seksualnych. Nawet, jeśli dwoje ludzi się kocha, ale nieumiejętnie okazuje sobie zainteresowanie i akceptację, nie mówi otwarcie o swoich pragnieniach, wstydzi się rozmawiać na intymne tematy – para ma nikłe szanse na poprawienie współżycia seksualnego. Tymczasem rozmowa w cztery oczy stanowić powinna wyraz zaufania – kocham Cię, zatem dzielę z Tobą dobre i złe chwile.

10. Pokonaj swój wstyd!

Skrępowanie towarzyszące mówieniu o bardzo intymnych problemach jest typowe, ale niestety utrudnia wzajemny kontakt partnerów. Dlatego zalecamy: pokonaj swój wstyd i rozmawiaj o seksie, swoich doznaniach, potrzebach i problemach. Traktuj ten temat normalnie, a zażenowanie samo ustąpi, z niewątpliwą korzyścią dla twojego życia seksualnego. Poszerzaj swoje słownictwo i szukaj w słownikach definicji nieznanych ci terminów medycznych.

oprac. dr n. med. Michał Lew-Starowicz